„OTÓŻ JA, OFICER WOJSKA POLSKIEGO, TU, w OBECNOŚCI WSZYSTKICH tu ZEBRANYCH, DAJĘ SŁOWO HONORU, że panią przeproszę, jeśli na następne spotkanie przyniesie chociaż jeden akt notarialny, że taki to a taki Icek otrzymał od swego ojca czy matki, spadek w postaci majątku ziemskiego, czy młyna itd. Bo tak odbywa się przekazywanie majątków kolejnemu pokoleniu na całym świecie, a także i w Polsce. Ale pani go nie przyniesie, bo takich aktów notarialnych żaden Żyd nie posiadał.

Bezprzykładne poniżenie autorytetu Państwa Polskiego.

Delegacja pachołków jedzie do Żydaera, aby tam negocjować nasz polski stosunek do prawdy historycznej.

Red. Gazeta Warszawska

=====================

Termin już wyznaczony. Polska delegacja jedzie do Izraela

My też wyciągamy rękę do żydów, a jest to ręka uzbrojona miecz!

Pomścimy wszystkich Polaków zamordowanych przez żydów, pomścimy abortowane polskie dzieci, ofiary lichwy, mieszkańców spalonych wsi i miast, a na przestrzeni tysiąca lat podstępnie wydawanych tatarom, Turkom, Szwedom, bolszewikom, niemcom i podobnej szumowinie.

Pomścimy!

Żydzi mają to obiecane!

Jest to zapisane w Niebie.

Redakcja Gazeta Warszawska

KAZIMIERZ BARTOSZEWICZ.

ANTYSEMITYZM

LITERATURZE POLSKIEJ XV-XVII W.

II.

Poprzestańmy na tych cytatach, bo czas nam przejść do dzieł i broszur, poświęconych wyłącznie sprawie żydowskiej. Podzielićby je można na dwie główne grupy: autorowie, nale­żący do pierwszej z nich, nie są właściwie antysemitami, lecz gorliwymi chrześcijanami, pragnącymi nawrócić „niewier­nych”, wyprowadzić ich z błędów religijnych, – natomiast druga grupa składa się ze stanowczych przeciwników rasy, plemie­nia żydowskiego, widząc w jego rozwoju na ziemi naszej niebezpieczeństwo, grożące zarówno religii i państwu, jak inte­resom ekonomicznym i podstawom etyki chrześcijańskiej.