By Brandon Smith
Alt-Market.com

The news cycle moves so quickly these days writing analysis on current events becomes difficult; the moment you publish an examination of the situation people have already moved on to the next disaster. So, today I’m not going to do that. Instead, let’s look at current trends and project what is likely to happen in the next couple of months. In my article ‘How The Pandemic Crisis Will Probably Develop Over The Next Year’ published in early March, I outlined what I believed would be the major developments on a longer timetable. Some of these predictions have already occurred.

Now I would like to tackle a shorter timetable and focus more specifically on the economic side of things, along with the effects of government lockdowns and how they will continue. Yes, that’s right, if you think the “reopening” of the economy is going to be widespread, or that it will last, don’t get your hopes up. I am using a 60 day model because I have observed that the average non-aware person appears to be about two months behind those of us in the liberty movement in terms of seeing the dangers ahead.

Wraz z rozwojem gospodarczym Chin w ostatnich kilkudziesięciu latach, rosły także wpływy polityczne tego gigantycznego imperium na arenie międzynarodowej. W szczególności zjawisko to obserwujemy dobitnie od czasu objęcia urzędu przez prezydenta Xi Jinpinga w 2013 r. Hasłem kierownictwa Pekinu stało się stwierdzenie, że Chiny w XXI wieku, które wkrótce zapewne staną się największą gospodarką świata, muszą przejąć również światową dominację dyplomatyczną i wojskową. Bazy wojskowe, takie jak ta w Dżibuti, nowy jedwabny szlak z gigantycznymi projektami infrastrukturalnymi na całym świecie lub fakt, że to Chiny, a nie Stany Zjednoczone, są państwem z największa liczba misji zagranicznych, są wyrazem tej nowej polityki. Chiński prezydent Xi nazwał tę walkę o dominację w świecie „wielką odnową narodu chińskiego”.

Prof. Mirosław Matyja

Pandemia… i co dalej?

Globalna pandemia COVID-19 jeszcze nie osiągnęła kulminacyjnego punktu, mimo to nadchodzi czas, aby zacząć myśleć o świecie po koronawirusie. Aktualny kryzys społeczno-ekonomiczny jest niewątpliwie najgorszym i najbardziej nieobliczalnym kryzysem XXI wieku. Nietrudno przewidzieć, że świat po pandemii w 2020 roku zmieni się, bowiem wielkie kryzysy zawsze wywierały wpływ na przebieg historii i generowały zmiany w skali międzynarodowej.

Rola państwa

Wielki kryzys w 1929 r. utorował Hitlerowi drogę do władzy i pośrednio przyczynił się do wybuchu drugiej wojny światowej. Natomiast kryzys finansowy z 2008 r. wywrócił politykę stóp procentowych do góry nogami; świat jest odtąd zalany tanimi pieniędzmi. Również Covid-19 zmieni oblicze świata – nie wiadomo jeszcze w jakim wymiarze, ale można już prognozować, w których dziedzinach życia to nastąpi. Aktualna depresja spoleczno-ekonomiczna ma to do siebie, ze nie jest to (jeszcze) kryzys finansowy, lecz przede wszystkim popytowo-podażowy i tu leży jego negatywny fenomen – z jego wszystkimi konsekwencjami.

Konflikt Kaczyński (PiS) – Gowin (Porozumienie)

Twierdzi się, że konflikt pomiędzy Jarosławem Gowinem i Jarosławem Kaczyńskim ma bazować na tym, że Kaczyński uważa, iz wybory powinny być 10 V 2020, ponieważ epidemia spowoduje, że ludzie obarczą PiS za niedogodności w sprawie PiS, więc Kaczyński dąży do wyborów 10 V 20 (korespondencyjnie). Podejrzewa się Adama Bielana i posła Jacka Żalka, że zdradzili Gowina i dążą do rozbicia Porozumienia Gowina, wywnioskowano to ze stwierdzenia Adama Bielana, że jest „lojalnym członkiem Zjednoczonej Prawicy”, czyli stoi po stronie Porozumienia J. Gowina, Solidarnej Polski Z. Ziobry, PiS Jarosława Kaczyńskiego, a więc Kaczyńskiego. Wypowiedź Bielana to byłyby te słynne „++ i -”„plusy dodatnie i ujemne”, plusy też ujemne.