Obrona Lwowa
Polskie rycerstwo wielokrotnie doznawało cudownej pomocy od św. Michała w bitwach staczanych z niewiernymi. Dlatego w Polsce wznoszono wiele kościołów pod jego wezwaniem. W Małopolsce jest czczony jako patron z wdzięczności za wielokrotną pomoc, jakiej doznawał Lwów. W 1618 r. podczas oblężenia miasta przez wojska Chmielnickiego i Tuhaj-beja, kiedy dzicz szturmowała klasztor oo. Bernardynów, nad kościołem ukazała się postać św. Jana z Dukli. Obaj nieprzyja¬ciele zrozumieli, że miastu z odsieczą przybywa z niebo, przerażeni wycofali się w wi¬gilię św. Michała. W 1672 r. Lwów został ponownie otoczony przez stutysięczną armię baszy Kapudana i hetmana Ukrainy, Doroszeńki. Załoga miasta liczyła zaledwie 1000 osób. Mieszkańcy modlili się do św. Michała Archanioła, a ponieważ zbliżało się jego święto, oo. Bernardyni odprawili nabożeństwo i na kopule kościoła wywiesili chorągiew z napisem „św. Michał odniósł zwycięstwo”. Ludzie uznali to za przepowiednię i w wigilię św. Michała nad obo¬zem tureckim rozszalała się niesłychanej mocy burza gradowa i przestraszony nieprzy¬jaciel wycofał się spod murów Lwowa. Burmistrz miasta, Bartłomiej Zimorowicz, na sklepieniu ratusza umieścił następujący napis: „Za panowania króla Michała Wiśniowieckiego, Archanioł Michał miasto Lwów wybawił z paszczy smoka azjatyckie¬go”. Do ostatnich czasów we wszystkich kościołach lwowskich śpiewa¬no dziękczynny hymn „Te Deum laudamus” w dniu św. Michała Archanioła, a cały region obrał świętego za swojego szczególnego patrona.

W związku z fałszowaniem treści tego protokołu, podajemy jego —  w miarę wierny —  odpis sporządzony z obrazów PDF.

Faktycznie, jest psim obowiązkiem IPN`u udostępnienie tego strasznego świadectwa w wiernym odpisie alfabetycznym. PDF ma złośliwie nałożone znaki wodne, co skutecznie uniemożliwia automatyczne skanowanie i tekst ten musieliśmy przepisać ręcznie.

IPN zaniedbuje swoje obowiązki, bo jest to zbieranina żydowskiej szumowiny, która ma niepolskie cele, zadania i na czele ze swoim szmondackim, niedogolonym i niedomytym, ale obficie wypomadowany prezesem Nawrockim, jeździ po Polsce i obala pomniki posowieckie.

Haniebne.

Red. Gazeta Warszawska

+

   _______ P R OT O K O Ł_______

  Warszawa, dnia 10 grudnia 1945 r. p.e. Sędziego Okręgowego Sądu Okręgowego w Warszawie Halina Wereike, deleg.do Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Warszawie,   działając na mocy dekretu z dnia 10.XI.1945 r, o Głównej i Okręgowych, ko­misjach Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce/Dz.U.R.P. Nr.51, pozycja 293/przesłuchała na zasadzie art. 254 w związku z art.109.107 i 115 K.P.K.w niżej wymienią charakterze świadka pod przysięgą po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie świadek zeznał co następuje:

Imię i nazwisko - Wanda - Felicja Lurie z Podwysockich

Data urodzenia – 23.V.1911r.

WANDA LURIE

Warsaw, 10 December 1945. Acting Judge of the Warsaw District Court, Halina Wereńko, delegated to the District Commission for the Investigation of German Crimes, acting on the basis of the Decree of 10 November 1945 on the Main and District Commissions for the Investigation of German Crimes in Poland (JoL RP no. 51, pos. 293), interviewed the person named below as a witness in accordance with Art. 254 and in connection with Art. 107, 109, and 115 of the Code of Criminal Procedure. Having been advised of the criminal liability for making false declarations, the witness testified as follows: