Teoria Sierpnia. Fragment metafizyki niutonowskiej w polityce. Akcja = reakcja.

Świecka teoria Psalmu 90. Umysł młody i cesarski.

Cz. I[1]

Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt;

 a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.

 Któż potrafi zważyć ogrom Twojego gniewu i kto może doświadczyć mocy

 Twego oburzenia? Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca.[2]

A) Typowy widoczek na podwórku szkolnym: Dwóch uczniów. Pięści do przodu, jedna noga do przodu, druga do tyłu. Młodzi lubią się boksować. Mocować, przewracać. To pochodna walki o byt. Akcja wywołuje reakcję. Bokser widzi, że przeciwnik boksuje, to jest ten konkret i też chce dać konkretnego boksa. I to zachowanie Newton przeniósł do metafizyki siły. [3] Że jest siła konkretna niewidoczna w stole, jako odpowiedź, gdy stoi konkretna szklanka na stole - to jest poziom metafizyki przyrody niutonowskiej, która to cała metafizyka nam umyka z pola widzenia „bo życie idzie naprzód”. [4] Dalej, uderz w stół – ręka zaboli. To jest ten konkret. Zadziała konkretna siła stołu w drugą stronę i znacznie stłuczesz sobie rękę. Czeka cię wizyta u lekarza. 

Z tego, co tu prezentuje Andrzej Kumor, wynika, że trzyma się on pewnej formy politycznej poprawności: "żydzi" pisane dużą literą, a nie małą, wyjaśnia następnie „Żydzi, a raczej syjoniści mają terroryzm we krwi”. A przecie żydzi nie są narodem i za zbrodnie jednego żyda odpowiada cała społeczność żydowska, bo jest to forma odpowiedzialności kulturowej.
Poza tym to właśnie inne społeczności narody mają prawo i obowiązek przyjmować swoje własne warunki, własne kryteria w ich ocenie żydostwa, a nie żydowskie prawa czy zwyczaje.

Z żydami nie dyskutuje się, tak naucza Ewangelia.

Red. Gazeta Warszawska

+++

Niektórzy z Państwa pewnie pamiętają, że pod koniec lata ubiegłego roku zostałem pomówiony przez żydowską organizację Bnai Brith o „rażący antysemityzm”; przytoczono kilka przykładów moich felietonów, w których mówiłem o sprawach polsko-żydowskich, obronie dobrego imienia Polski, a także ustawie 447 w Stanach Zjednoczonych, uznano m.in. że demonizuję Żydów umieszczając tytuł, że „syjoniści mają terroryzm za uszami”, a następnie w tekście: „Żydzi, a raczej syjoniści mają terroryzm we krwi”. Innym przykładem owego rażącego antysemityzmu była również moja rozmowa z Grzegorzem Waśniewskim komendantem Stowarzyszenia Józefa Piłsudskiego „Orzeł Strzelecki” w Kanadzie, w której przedstawiał obronę krzyża w KL Auschwitz przez Kazimierza Świtonia i opisywał sprawę na przykładzie wydanych w Polsce książek, twierdząc że usunięcie krzyży było „demoniczne”.
Jeszcze innym zarzutem było moje stwierdzenie, że Polacy powinni wzorować się na lobby żydowskim w Stanach Zjednoczonych które finansuje politykę amerykańską i robić to samo. Inny przykład antysemityzmu to przedrukowany artykuł Jarka Dąbrowskiego o nowym filmie jaki ma zrobić Wojciech Sumliński o Jedwabnem, w którym “oskarżano tzw przemysł holokaustu o usiłowanie ograbienia Polski”

 Problem oczyszczanie języka. Ramzes XIII

A) Prus pracował w realiach współczesnych (koniec XIX wieku). Prus opisał organizację pracy ludzkiej, państwa, opisał spiski, podstępy, które widział w okupowanej Polsce. Opisał współczesnych ludzi, ich obłęd, apodyktyczność i działających w Polsce okupacyjnych instytucji, a także odsłonił mechanizmy intryg. Prus opisał mechanizmy walki politycznej, sprawowania władzy. Mechanizmy pedagogii społecznej powszechnej, mechanizmy działania różnych rodzajów umysłów. [1]

Opisał działania państw satrapich, znaczenia sterowania, roli wiedzy, nauki, instrumentalizmu, realizmu, kapłanów i religii w życiu społecznym. Odkrył elementy teorii neurocybernetyki, które doprowadziły młodego faraona do upadku. Prus korzystał z prac miłośników astronomii, egiptologów francuskich, wyrzuconych na margines w czasach rozbiorów podróżników i miłośników Egiptu, z prac Ignacego Żagiella, który pisał o Ramzesie XII (Prus opisał pogrzeb tego faraona).