ANTONI CHOŁONIEWSKI W SPRAWIE ŻYDOWSKIEJ

TRZY LISTY POLEMICZNE

KRAKÓW 1914

NAKŁADEM ORGANIZACYI JEDNOŚCI NARODOWEJ WE LWOWIE

II

Szanowny Redaktorze !

Korzystam ponownie z gościnności Pańskiej, aby odpo­wiedzieć na uwagi, któremi redaktor „Nowej Reformy”, p. Konstanty Srokowski, zaszczyci mój list w sprawie żydow­skiej, zamieszczony w poprzednim zeszycie „Krytyki”.

 +

Jakim agentem był abp. S. Wielgus, a jakimi i czyimi agentami są bracia Kaczyńscy.

Po zlinczowaniu Wielgusa należałoby zapytać, jakie to kryterium powinno się przyjąć,

aby móc określić kogoś mianem agenta (wroga lub szkodnika).

Wydawnictwa polityczne Organizacyi Jedności Narodowej.

Nr. 4.

ANTONI CHOŁONIEWSKI

W SPRAWIE ŻYDOWSKIEJ

TRZY LISTY POLEMICZNE

KRAKÓW 1914

"Woła panna Stefania Sempołowska, jako wzór Polek sławiona w „Krytyce”: — Zapytajmy przywódców bojkotu, co zrobić ma ten biedny żyd, któremu wytrącają z ręki osta­tni kawałek chleba?… O litościwa, o dobra panno Sempo­łowska! Zapytuję Panią: — Co zrobić ma ten biedny, a nie­gdyś tak wspaniały naród polski, któremu żyd wytrąca ostatnie jego pozostałe dobro: poczucie, że żyje na własnej ziemi?!

O      szczodrzy, humanitarni, ustępliwi rozdawcy naszego mienia! Do was to słowami, do krwi biczującemi, odzywa się w świeżo wydanem piśmie „Być, albo nie być” czcigo­dny Stanisław Bełza: „Kochaj Polsko wszystkich szkodników twoich i wrogów, kochaj serdecznie, nie broniąc się przed ich drapieżnością, dbaj gorliwie o to, by „cnota w tobie nie zmarniała”, zatrzyj co prędzej ślady swoje nad Sanem, Niemnem i Wartą, oddaj twe stolice i twe miasta żydom, oddaj wszystko bez oporu! Pełna nadziemskich uczuć, wy­sławszy za morza dzieci swoje z kijem żebraczym, z aniel­skim spokojem nadstawiaj serce na wymierzane ci codziennie ciosy, a nieskalana myślą nawet wyrządzenia krzywdzicielom twoim najmniejszej szkody, w białej szacie, której ci poza­zdrości sama cnota, znajdziesz się może jutro już — w grobie.

I z nieprzespanego snu żadne cię trąby jerychońskie już nie przebudzą!”…

Jest coś nad wyraz upokarzającego w samym fakcie prowadzenia sporu o rzeczy, które, zdawałoby się, należeć powinny do katechizmu narodowej polityki. Cóż się to bo­wiem dzieje?

Słysząc bicie na trwogę w pewnym odłamie publicy­styki polskiej, można by logicznie wnosić, że zagrożony jest polski stan posiadania. Lecz nie. To dzieje się coś innego. Dzieje się rzecz trudna do wiary, rzecz tylko w nieszczęsnym naszym kraju możliwa, rzecz możliwa tylko w narodzie, któ­remu nadmiar klęsk zaczyna zmysły na wspak odwracać: Polacy krzyczą w niebogłosy, polscy publicyści dzwonią natrwogę, ponieważ — znaleźli się w Polsce ludzie, którzy wyznają zasadę, że w obrocie szczupłem mieniem narodowem trzeba tak postępować, aby ten obrót zasilał własnych przede wszystkiem rodaków!… "

Od wielu miesięcy z uporem maniaka powtarzam, że bezkarność tylko rozzuchwala złoczyńców, a otwartość i chęć dialogu, ze strony silnych jest traktowana jak oznaka słabości. Tam więc, gdzie nie ma kary, tam nie ma anty-polonizmu miary.

To przecież nie kto inny jak jeden z najwyższych urzędników państwowych w Polsce, RPO Adam Bodnar, oskarżył publicznie naród polski o udział w zbrodni Holocaustu, za co nie poniósł żadnych konsekwencji. Do jakich więc jeszcze mrocznych czeluści piekła sięgną antyrządowa i coraz bardziej antypolska opozycja i sprzyjające jej media, w Polsce przecież głównie zagraniczne, by szkalować Polaków i zaszkodzić Polsce.