Komentarz Eleison nr DCCCXC (890)

3 sierpnia 2024

ZDEFINIOWANE PRAWO

Desperackie próby Franciszka, by wykorzystać cały autorytet papieski do zniszczenia trydenckiego rytu Mszy Świętej i wyeliminowania go z Kościoła katolickiego raz na zawsze, słusznie zyskują coraz mniejszą akceptację wśród katolików. To, dlaczego Bóg Wszechmogący mógł pozwolić na to, by Jego Autorytet, który powierza Swoim wikariuszom na ziemi, był tak niewłaściwie wykorzystywany, pozostaje tajemnicą, ponieważ rzecz jasna daje go w ręce ludzi po to, by budowali oni Kościół, a nie po to, by go burzyli. Wielu katolików jest tak udręczonych tym problemem, że uciekają się do prostego rozwiązania, jakim jest sedewakantyzm, ponieważ zgodnie z tą teorią nie było żadnego ważnego papieża od czasów Jana XXIII (1958-1963), wszystkich sześciu papieży od Soboru Watykańskiego II (1962-1965) w ogóle nie było papieżami. Jednak teoria ta, która wydaje się z taką łatwością rozwiązywać problem papieży soborowych, przybiera wiele sprzecznych form i może prowadzić do całkowitego porzucenia wiary przez katolików na tej podstawie, że nie może istnieć żadne ważne kapłaństwo, więc równie dobrze mogą pozostać w domu, zamiast chodzić na Mszę. Tak więc sedewakantyzm może rodzić więcej problemów, niż wydaje się rozwiązywać.

Kiedy Martin złamał kościelny kodeks milczenia, ujawniając głębię seksualnego zepsucia Dublina, Watykan dowiedział się, że jedynym sposobem na ochronę jego seksualnych tajemnic jest promowanie  skompromitowanych prałatów, którzy są biegli w tuszowaniu  lub którzy sami są  podatni na szantaż, aby zmusić ich do milczenia z powodu własnych osobistych skandali. 

Papież Franciszek niedawno był w Marsylii, gdzie promował otwarte granice, twierdząc, że każdy, kto przybywa nielegalnie, nie jest inwazją. Oni tylko szukają gościnności. Chce, aby wszystkie porty były dla nich otwarte. Dla niego cywilizacja zachodnia to marnotrawstwo i konsumpcjonizm, podczas gdy najeźdźcy są godni i biedni.

„Port w Marsylii był otwartą bramą do oceanu. Wielu opuściło Marsylię, aby znaleźć lepszą przyszłość za granicą, a wielu ludzi trafiło na kontynent, niosąc nadzieję w swoim bagażu.