Jezus NIE był Żydem – Benjamin Freedman

24 kwietnia 2010 r

Encore z grudnia 2009 na żądanie

Fragmenty długiego listu od Benjamina Freedmana (po lewej) do Davida Goldsteina, LL.D. datowany na 10 października 1954. Freedman (1890-1984) był częścią wewnętrznego kręgu amerykańskich syjonistów, ale podobnie jak Goldstein przeszedł na chrześcijaństwo. Cały list pojawił się w broszurze zatytułowanej „Fakty są faktami”.

(Fragmenty Henry'ego Makowa)

Wypowiedź duchowieństwa chrześcijańskiego, która najbardziej wprawia chrześcijan w zakłopotanie, to stale powtarzane stwierdzenie, że „Jezus był Żydem”. To fałszywe przedstawienie i wypaczenie niezaprzeczalnego faktu historycznego jest wypowiadane przez duchowieństwo chrześcijańskie pod najmniejszym pretekstem ....
      
 Jezus Chrystus nie był tak zwanym ani samozwańczym „Żydem”. Podczas swojego życia Jezus był znany jako „Judejczyk” przez współczesnych, a nie jako „Żyd”, a Jezus nazywał siebie „Judejczykiem”, a nie „Żydem”. 

19 maja 2015

Gdy wyrzucamy z duszy zrozumiałą nienawiść do Polski, która szczególnie pod wpływem obecnych znęcań się nad ludnością ukraińską w Galicji opanowuje nas i zimnym rozumem obejmujemy powstanie narodowości ukraińskiej (jako fundamentu państwa) musimy przyznać, że w walce z Polską i tylko dzięki niej mamy oblicze narodowe […] Z jednej strony nie wiadomo, czy na wypadek zgody z Rosją nie zatrze się ponownie nasze oblicze narodowe i to razem z Galicją. Gdyż rzec można z całą pewnością, że gdy raz zatrzymamy się zdecydowanie na placówce rusofilstwa politycznego to prędzej czy później odbierzemy Polsce Galicję nie tylko po San, a po Poprad i Lublin – ukraińska gazeta „Strileć”, 25 listopada 1919

Funkcjonująca na przełomie 1918 i 1919 roku m.in. na terenie dawnej austriackiej Galicji Zachodnioukraińska Republika Ludowa (ZURL) była konkurentem dla odradzającej się Rzeczypospolitej do objęcia władzy nad tym terytorium. Wysuwając argumenty etniczne, proklamowana 28 października 1918 roku we Lwowie młoda ukraińska państwowość dążyła do objęcia swoją władzą północnej Bukowiny, Galicji Wschodniej i części Zachodniej oraz Rusi Zakarpackiej. Pretendowała więc ona między innymi do tych terenów, które zamieszkiwali licznie Polacy. Spowodowało to, że nieuchronnie pojawić się musiał w ZURL „problem polski”.

"Tak lubili rąbać polskie dzieci,że przez przypadek zarąbali ukraińskie dzieci, bo rozmawiały po polsku..."